خـــــــــدایـــــــــــا دلــــــم کــــــه برایـــــت تنــــــگ می شــــــود ، بــــــا آنکـــــــه می دانـــــم همـــــه جــــــــا هستی ، امــــــا بــــــه آسمـــــــان نگـــــــاه می کنم،چــــــرا کــــه آسمـــــــــان ســــــــــــه نشــــــــــــانه از "تــــــــــــو" دارد: بــــی انتهـــــــــاست.... بــــــی دریــــــــــــــغ اســــــــت و چــــــون یـــــک دست مهربـــــــــــان، همیشـــــــه بــــــــــالای ســــــر مـــــــاست

یکی از فرق های انسان با خدا
این است که انسان تمام خوبیها
را با یک بدی فراموش میکند
ولی خدا تمام بدیها را با یک
خوبی فراموش میکند . . .